به عنوان اجزای دقیق، کانکتورها نیازهای بسیار بالایی را در مورد دقت ابعادی قالب های خود دارند. قالب‌های رابط بر اساس ساختار خود به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند: قالب‌های پلاستیکی برای ساخت محفظه‌های پلاستیکی و قالب‌های مهر زنی برای پردازش قطعات فلزی. با توجه به عملکردهای متفاوت آنها، معیارهای انتخاب فولاد قالب بین این دو نوع متفاوت است.
قالب های پلاستیکی در درجه اول برای تولید محفظه های پلاستیکی اتصالات استفاده می شود. در حالی که هیچ الزامات خاصی برای پرداخت سطح وجود ندارد، تاکید زیادی بر دقت ابعاد، مقاومت در برابر سایش و عمر مفید وجود دارد. از آنجایی که قالب ها باید در برابر تولید با حجم بالا مقاومت کنند، سطوح قالب باید عاری از تغییر شکل (مانند فرورفتگی) باقی بمانند و ابعاد باید ثابت بماند. SKD61 خاموش شده معمولاً برای بدنه قالب استفاده می شود، در حالی که هسته قالب اغلب از مواد از پیش سخت شده استفاده می کند که به دلیل چقرمگی عالی یا مقاومت در برابر سایش شناخته می شوند - مانند درجه های خاص فولاد از پیش سخت شده.
قالب های مهر زنی فلزی در درجه اول برای مهر زنی اجزای فلزی، به ویژه قطعات مسی استفاده می شود. این قالب ها همچنین به دقت ابعادی دقیق نیاز دارند. با توجه به سرعت بالای کوبیدن (اغلب به 300 ضربه در دقیقه)، صفحات قالب و پانچ ها باید مقاومت سایش فوق العاده ای از خود نشان دهند. الزامات مواد پانچ پیچیده تر است: آنها باید به اندازه کافی در برابر سایش مقاوم باشند تا لبه های تیز را بدون فرو ریختن حفظ کنند و در عین حال به اندازه کافی سخت باشند تا از بریدگی لبه جلوگیری شود.
برای صفحات قالب های مهر زنی، فولادهای قالب مانند Cr12MoV، SKD11، D2 یا DC53 معمولا انتخاب می شوند.
برای پانچ های قالب های مهر زنی، مواد ترجیحی شامل SKD11، DC53 از پیش سخت شده، و فولاد پرسرعت SKH-9 و همچنین فولادهای پرسرعت متالورژی پودر مانند ASP23 و ASP60 است.